Mijn verhaal

Ik ben Eva (29) en ik speel al saxofoon sinds mijn achtste. Ik groeide op in een muzikale familie: mijn moeder zong en dirigeerde, dus muziek was altijd om mij heen. Het was dan ook vrij vanzelfsprekend dat ik zelf een instrument zou gaan spelen.

Tijdens een open dag mocht ik verschillende instrumenten uitproberen. De saxofoon was het eerste instrument waar ik meteen geluid uit kreeg — en eigenlijk was het vanaf dat moment duidelijk: dit was mijn instrument.

Ik begon direct met les en speelde in het plaatselijke harmonieorkest. Al van jongs af aan hoorde optreden en op het podium staan erbij. Dit heb ik altijd het allerleukste gevonden. Tijdens mijn middelbareschooltijd kreeg ik de kans om lessen te volgen aan het conservatorium van Tilburg via het jongtalentenprogramma Young Musicians Academy. Daar kon ik mij verder ontwikkelen tussen andere conservatoriumstudenten, speelde ik in verschillende ensembles en leerde ik veel andere muzikanten kennen.

Tijdens mijn studententijd zette ik het spelen door: ik speelde in bands op verschillende poppodia in Amsterdam en begon mijn eigen stijl te onderzoeken.

Niet lang daarna kreeg ik een bijzondere kans: ik mocht een periode in New York studeren. Een droom die uitkwam. In die tijd draaide alles voor mij om muziek. Ik speelde wekelijks in de (inmiddels helaas gesloten) jazzclub Forgetmenot, waar ik veel leerde over jazz en improvisatie.

Ik vond het plezier in het spelen: zonder prestatiedruk van het conservatorium, samen met andere muzikanten en op het podium staan – gewoon genieten in het moment!

In diezelfde periode overleed ook mijn moeder — de persoon die mij muzikaal misschien wel het meest heeft gevormd. Een tijd lang lukte het me daardoor minder goed om mijn draai in de muziek te vinden en het plezier in het spelen terug te vinden.

Gelukkig heb ik die liefde voor muziek inmiddels weer helemaal teruggevonden.

Vandaag de dag zet ik mijn muziek vooral in om anderen echt te raken. Om emotie toe te voegen aan speciale momenten en om mensen echt met elkaar te verbinden.

Inmiddels heb ik al op veel bruiloften, events en uitvaarten mogen spelen en keer op keer blijf ik de kracht van live muziek voelen. Het maakt een moment niet alleen mooier, maar ook intenser — en vaak onvergetelijk.

En uiteindelijk is dat volgens mij precies wat we willen op de momenten die voor ons het meest dierbaar zijn: een herinnering creëren die je nooit zult vergeten.

“Ik had echt kippenvel! Je pakte zo mooi de momentjes en hij zei dat hij dit nooit meer zal vergeten. Je speelt heel mooi!”

Lisanne